22.05.2012
malowanie powierzchni ściennych
Ochrona zewnętrznych powierzchni ściennych za pomocą malowania wodnego lub ciągłych pokryć plastycznych niezależnie od użytego materiału do ich konstrukcji i ich przeznaczenia (domy, mieszkania, budynki publiczne, zakłady przemysłowe) jest z reguły niedoceniana. Zazwyczaj mówiąc o ochronie myślimy o metalu lub drewnie, jednakże czynniki szkodliwe działają również na cement, wapno, marmur, kamień konstrukcyjny oraz na inne materiały używane w budownictwie.Zjawiska korozji są z reguły przypisywane:
- szkodliwemu działaniu na powierzchnię oparów gazowych i pary o kwaśnym charakterze powstającym na skutek zanieczyszczenia atmosfery (dymy systemów ogrzewania, spaliny przemysłowe i samochodowe, itd.),
- szkodliwe działanie pochodzenia biologicznego - bakterie, grzyby, pleśnie.
Głównym nośnikiem penetracji, rozpuszczania i korozji ww. zjawisk jest woda. Zasadniczym problemem zabezpieczania jest w związku z tym stworzenie bariery jak najbardziej wytrzymałej na wodę, a jednocześnie przepuszczającej powietrze (transpirującej) tzn. przenikalnej dla pary wodnej, bezzapachowej i odpornej na działanie zasad, których poziom jest zawsze wysoki w przypadku prac murarskich; chemicznie biernej, a więc odpornej na działanie kwaśnych oparów wspomnianych wcześniej. Aby ta bariera działała w sposób odpowiedni nie wystarczy tylko wybrać produkt, ale przede wszystkim należy wykonać aplikacje tego produktu w sposób racjonalny i na powierzchni właściwie przygotowanej. Rzeczywiście często w przypadku negatywnych rezultatów, winę przypisuje się użytemu materiałowi, albo rodzajowi obróbki, jednak bardzo często powodem jest to, że nie zostały sprawdzone wcześniej charakterystyka i otoczenie chronionej powierzchni, oraz to, że nie zostały przeprowadzone konieczne prace przywracające stan pierwotny i nie wyeliminowano czynników degradacyjnych tj. wykwity, pleśnie, stare farby. Oczywiście w takich przypadkach uzyska się efekt negatywny w mniej lub bardziej przybliżonym czasie.
Rady w celu uzyskania dobrej odporności malowania zewnętrznego.
Malowanie zastosowane na zewnętrznych warstwach budynku musi spełniać dwa podstawowe wymogi:
1. Ochrona podstawy - w celu uniknięcia następujących uszkodzeń:
- powstawanie mchu i tworzenie się brudu,
- przenikanie wody i tworzenie się plam wilgoci,
- korozji chemicznej,
- odrywanie i odpadanie tynku spowodowane mrozem, wiatrami, wilgocią,
- utrata izolacji termicznej,
2. Dekoracyjność - aby zapewnić budynkowi:
- odpowiednio estetyczny wygląd,
- piękno powierzchni,
- efekt emocjonalny.
Niezbędne elementy spełniające te wymagania zależą od:
a) produktu,
- rodzaju żywicy, która zapewni odporność chemiczna i przyleganie,
- rodzaju pigmentu zapewniającego pokrycie i odporności koloru,
- odpowiedni stosunek pigment - żywica.
b) czynników środowiskowych,
- stan podłoża, które musi być suche i odpowiednio przygotowane,
- warunki aplikacji,
- warunki ekspozycji i przeznaczenia powierzchni.
W przygotowaniu powierzchniowym aglomeratów budowlanych każdego rodzaju, zarówno naturalnych (marmur, kamień) jak i sztucznych (tynki, wapienne, gips, beton, itp) należy brać pod uwagę, czy opracowana powierzchnia jest nowa czy stara. W przypadku powierzchni nowej bardzo istotne są zjawiska zachodzące pomiędzy pokryciem, a podłożem, ponieważ działania typu chemicznego lub biologicznego nie miały jeszcze czasu żeby się rozwinąć i dokonać degradacji. Reasumując powyższe najważniejszymi elementami jakie należy brać pod uwagę jest alkaliczność oraz obecność wody. Woda może być użyta w mieszance do budowy powierzchni murów i w tym przypadku musi naturalnie wyparować schodząc do poziomów dopuszczalnych, mniejszych niż 8%. Obecność wody może być również spowodowana przenikaniem np. poprzez wady konstrukcyjne - wówczas należy przed przystąpieniem do prac wykończeniowych wyeliminować ten problem - zlokalizować i usunąć źródło. Alkaliczność podłoża związana jest z wolnym wapnem obecnym w wyniku niecałkowitej karbonatyzacji. W swieżej bazie otrzymuje się wartości wysokie, schodzące stopniowo do ph 8-9 (wartość dopuszczalna dla poprawnego malowania) w miarę postępu karbonatyzacji wapna.
Natomiast na starych powierzchniach należy przede wszystkim skontrolować osady z produktów poddających się reakcjom, zmiany i skutki zanieczyszczeń, powstałe na skutek działań chemicznych i biologicznych, ponieważ ich obecność może zniweczyć wysiłki w celu osiągnięcia pozytywnego rezultatu malowania. Metodą na dobre przygotowanie powierzchni jest energiczne mechaniczne szczotkowanie eliminujące stare farby w fazie odrywanie się, brud, kurz, wykwity i inne osady. Ta podstawowa czynność musi być przeprowadzona z maksymalną starannością i nie należy tu sądzić, że farba "pokryje wszystko". Koniecznym jest zwłaszcza pozbycie się pyłów i materiałów w fazie odpryskiwania. W przypadku powierzchni w dobrym stanie szczotkowanie może być zastąpione myciem ciśnieniowym. W związku z powyższym po sprawdzeniu, że powierzchnia ma jednolity charakter, oraz że alkaliczność i poziom wody mają wartości dopuszczalne można przystąpić do izolacji produktem o dużej przenikalności, który służy do:
1. zapobieganiu natychmiastowej absorpcji dużej części wody obecnej w farbach wodnych.Zbyt duża absorpcja uniemożliwiałaby powstanie powłoki i farby wodne w ten sposób zastosowane straciłyby większą część ich cech, tj. odporność na mycie, ścieranie i utrzymanie tonacji koloru,
2. utrwaleniu powierzchni w przypadku, gdy ta ma tendencję do odpryskiwania i uniknięciu tworzenia się skorup oraz łuszczenia się malowanej powierzchni.
W przypadku powierzchni skażonych pleśnią konieczna jest ich dezynfekcja za pomocą środka B1. Podczas aplikacji ilość izolatora zmienia się w zależności od materiału konstrukcyjnego ( cement, gips, tynk, wapń, itp.) należy jednak pamiętać, iż część użyteczna jest tylko ta, która przenika do podłoża i blokuje pylenie się. Należy uniknąć stworzenia przez izolator powierzchni błyszczącej, lakierowanej gdyż ograniczyłaby ona transpirację i zmniejszyłaby skuteczność przylegania kolejnych warstw farby wodnej.
KOLORY DAJĄ:
Pignmenty nieorganiczne - charakteryzuja się:
- wysokką odpornością na światło,
- wysoką odpornością na alkalia,
- wysokimi właściwościami kryjącymi,
należą do nich:
Barwniki IP: żółty, czerwony, czarny, biały, zielony, żółty siarczany, żółty złoty,
Barwniki Tintoretto: KX, B, C, F, I, L,
Pigmenty nieorganiczne o dobrej odporności: barwniki IP- niebieski, zielony żywy, Barwniki Tintoretto:D, E, R, T.
|
|
Malowanie powierzchni ściennych
Co zrobić, żeby zmniejszyć słabnięcie koloru?
1. Stosować na powierzchnię suchą i odstaną wg. zaleceń:
- 30 dni w przypadku tynku,
- 100 dni w przypadku betonu,
- ph < 9
- ph < 10%
2. Przygotować odpowiednio podłoże za pomocą środków Primer
Rezultaty po malowaniu
z primerem
bez primera
3. Podczas przygotowywania koloru należy się stosować do ilości barwników opisanych w formule, ponieważ w przypadku zwiększenia ilości powyżej 2% należy od początku ustawiać proporcje bazy,
4. Stosować produkt trzymając się danych technicznych, unikając zbyt dużego rozcieńczenia i temperatury zbyt niskiej lub zbyt wysokiej (sprawdzamy dane w karcie technicznej).
5. Ocenić warunki ekspozycji i przeznaczenie wyrobu, pamiętając, że:
- w przypadku zbyt wysokiego kondensatu i wilgotmości (które są najczęstrzą przyczyna degradacji) stosowac produkty przeciwko algom,
- w przypadku zbyt dużej działalności czynników chemicznych (klimat morski, przemysłowy) stosować produkty odporne na wodę.
Jak tworzy się film malarski?
Uwaga!!! w przypadku nieodpowiedniej temperatury film się nie stworzy, nie jest zapewniona odpowiednia przyczepność oraz trwałość koloru.
e-mail: ,
adres: 91-726 Łódź, Polska, ul. Wojska Polskiego 165 A